Pomijanie wątków związanych z masowymi kampaniami sterowanymi przez wpływowe podmioty i sprowadzanie dosłownie całego zjawiska wyłącznie do spontanicznych odruchów moralnych “przeciętnego człowieka” jest nie tylko absurdalne, ale również uwłacza rozumowi.

Zwłaszcza że to dokładnie pod płaszczykiem walki z treściami pornograficznymi lub brutalnymi jest forsowana legislacja, której ostateczny cel jest zupełnie inny niż walka z tymi treściami per se – “przeciętni ludzie” nie mają w tej walce nic do gadania i żaden Big Tech nie stara się zaspokoić ich życiowych potrzeb (temu przecież w teorii służą blokady rodzicielskie lub filtry treści, korporacja spokojnie może poradzić sobie bez kolejnej ustawy).

Oczywiście że odruchom ludzi trudno się dziwić. Ale przecież obecna polityka w zakresie cenzury internetu jest układana pod to, by owe odruchy zinstrumentalizować. W rzeczywistości tym, na co wykładają pieniądze konserwatywni lobbyści, jest plan podciągnięcia np. wszystkich treści dotyczących osób LGBT+ pod parasol “treści pornograficznych”, by skutecznie ograniczyć możliwość dotarcia do nastolatków z treściami afirmacyjnymi lub wsparciowymi, które mogą pomóc ochronić je przed samobójstwami.

Dokładnie to samo czeka treści dotyczące aborcji, a docelowo wszystko co nie jest konserwatywnym talking pointem w przestrzeni publicznej.

Jeśli tylko tyle wynosisz z moich wypowiedzi, że uważam że ludzie czegoś nie lubią, “bo są sterowani”, i odmawiasz wzięcia poprawki na cholernie istotną zasadę “follow the money” która powinna cechować każde dziennikarstwo, nie tylko to na dużych portalach, to sorry, musisz popracować z umiejętnością przyjmowania krytyki.

Pominięcie tak istotnego aspektu i tak duże braki w riserczu jak te demonstrowane tutaj (“jakaś fundacja”) zasługują na krytykę. Cały artykuł jest dyskusją nad techniczną stroną weryfikacji wieku i krzywdzących mechanizmach stosowanych przez Big Techy, bez żadnej refleksji o tym, kto w największym stopniu podkręca współczesną panikę moralną i czym interesom ma to służyć.